Ünseli Tanıtım Sitesi - kayb olan düşler

Yeşil dökük boyalı, tek göz odada
Kar taneleri dökülürken usulca semada
Pencerenin önünde sabahlardı minik çocuk ayakta
Sığınacak yer arardı gece boyunca
Soğuktan titreyen köpek yavruları dışarda
Korkuları merak olurdu kızılımsı mistik ortamda
Çocuksu gözleri dalar giderdi ufukta
Çatlaklar vardı camda,soğuk vururdu yüzüne oradan
Arada bir ısınırdı tezekle yanan soba başında
Sarılmak isterdi annesine o anda
Seslenirdi annesine içinden sesi hiç duyulmadan
Şansı varsa annesi tesadüfen uyanırdı uykudan
İçi ısınırdı yaz günü olurdu sanki orda
Kar durmazdı yağrdı haftalarca
Gözleri yavaş yavaş ağırlaşırdı yağan karla
Dalar giderdi rüyasında görürdü kendini masal diyarında
Binerdi bir kar tanesinin sırtına,yükselirdi gökteki pembe katmana
Kanatlanırdı uçardı başka diyarlara
Uyanırdı irkilerek aniden,hasta annesi düştükçe aklına
Ağlardı,yaş kalmazdı gözünün pınarında
Ölüm uzak gelirdi ona,onun için sadece yaşlılar ölürdü
Eh anneside ona göre pek genç sayılmazdı
Nefretide öğrenmişti o ara,babası vurunca annesine
Karşı gelirdi babasına,okkalı dayak yeme pahasına
Baktığı karın ıslaklığına,karışan göz yaşlarına
Takıldı giti hayalleri, umutları bitmeyen karlı geceleri